Alsof

ik observeerde terwijl er werd gedaan alsof
gluurde stiekem naar het onbekende
voelde me er deel van
glimlachend draaide ik me om
met knijpende oogjes, want de zon was zo fel
en iedereen deed alsof

ik observeerde hoe mannen bewogen, vrouwen glimlachten
hoe alles naar elkaar toe viel alsof het hoorde
er werd gelachen, gespeeld, gedanst, gedronken
we waren één en vooral ook samen

ik observeerde hoe er een gevoel van zijn ontstond
hoe ritme gewoon werd en hoe tijd te kort bleek
verlangend naar meer ademde ik de momenten die waren
genietend van het toen, alsof het alles was wat zijn zou
en alsof morgen niet zou komen

de dagen verstreken alsof ze jaren waren
alsof alles altijd al was hoe het was
en er was niemand die daar tussen kwam

alsof we een muur waren
alsof alles daarbuiten moest wijken voor binnen
alsof we de wereld aan konden

alsof werd realiteit, alsof het alledaags was
alsof bleek normaal
normaal bleek verder van waarheid te liggen dan van tevoren gedacht

er komt een moment dat je je afvraagt wat nog relevant is

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s