Leeuwarden

Ik was gevonden. Niet door vreemdelingen die me met zware handen naar huis droegen, maar door mezelf. In een stad waarvan ik nooit gedacht had te kunnen houden. De straatstenen, waarover ik diep in de nacht naar huis slenterde, de roodgloeiende toren, die me iedere nacht in mijn ogen scheen, en de zon, die me…

Dat Moment

Dat moment dat alles ineens op een uit de hand gelopen grap begint te lijken en je niet meer zo goed weet wat je met jezelf aan moet. Dat moment dat alles even lijkt te zweven en je de enige bent die nog met beide benen op de grond lijkt te staan. Dat momentdat je…

Eenzame Schoonheden

Ik stel me voor hoe jij anderhalf uur bij een lege bushalte staat omdat ik me expres versliep. Hoe jij gefrustreerd je handen door je haren haalt en zuchtend nog een sigaret opsteekt. Ik kom niet, laat je wachten. Kan me eigenlijk ook niet schelen dat je eenzaam in de wereld staat te zijn. Je…

Arnhem

Straks loop ik door de straten van mijn nieuwe stad die eigenlijk mijn oude is. Met een lege rugzak die klaar is om gevuld te worden met nieuwe avonturen. Een winterwind om mijn sproetenwangen, mijn haren in een warrige knot bovenop mijn hoofd en een knalgele sjaal die over mijn groene jas is geknoopt. Handen…

Amsterdam-Zuid

Ik miste je wel eens. Je warmte, je lach en je kijk op de wereld. Nu ik hier zo zat, in mijn eentje, vroeg ik me af waarom je gegaan was. We hadden het toch goed samen? We waren trotse eigenaars van een klein appartement in Amsterdam-Zuid, hadden een rode kater die waarschijnlijk iets te dik…

Oktoberwind

Terwijl jij met je tenen door het warme zeewater liep, slenterde ik over een markt in de oktoberwind. Ik had het koud, was wat verdrietig en kon eigenlijk wel een lief woord gebruiken. Dat mijn moeder me aan mijn arm nam en een warme stroopwafel voor me kocht, zag ik als een kleine troost. Wat…

Portugees Tij

Mijn tenen zijn in strijd met het tij. Ik voel hoe de golven zachtjes knabbelen en zich dan terug trekken in zee. Woest grommende schuimkoppen en de bekende geur van zout water. Delen kan ik het niet, wil ik ook niet. Laat deze dag de mijne zijn, verklap hem niet aan morgen.

Trots

Vanaf mijn plekje in de haven kijk ik naar de vliegtuigen. De één na de ander, afgeladen met enthousiaste vakantiegangers. Mij zien ze niet. Gelukkig. Ik vraag me af of jij er tussen zit, gespannen wachtend op niet bestaande blijdschap. Ik ga niet toegeven dat ik je mis. Ik blijf rustig zitten, balend van mezelf,…

Ondertussen

Het is eb. De mensen in Lissabon maken hun laatste wandeling. Bij het caféetje rechts van me speelt een oude man op een gitaar, zijn lijflied bijna uitspuwend. Langzaam flikkeren er meer lichtjes aan de horizon. Een enkele zeilboot zet koers naar wal, lampen dovend.   De wind neemt toe.   Alles voelt even op…

Parijs

De twijfelende tokkelpianist gaf me de illusie even in Parijs te lopen. Langzaam slenterend langs de Seine, telkens voor me uit kijkend naar nieuwe schoonheden. Alles leek even in een ouderwets zonlicht te staan, de Sacre-Coeur in mijn rug, het uitzicht aan mijn voeten, en mijn hart diep begraven in de stad.