Leeuwarden

Ik was gevonden. Niet door vreemdelingen die me met zware handen naar huis droegen, maar door mezelf.
In een stad waarvan ik nooit gedacht had te kunnen houden. De straatstenen, waarover ik diep in de nacht naar huis slenterde, de roodgloeiende toren, die me iedere nacht in mijn ogen scheen, en de zon, die me over alle fietspaden en langs ieder parkje op mijn sproetenrug scheen.
Langzaam groeide mijn liefde, zoals die dat hoort te doen. Als een onverwachte aanwezigheid, waarvan je gehoopt had dat die er zou komen.
Maar nu moet ik weg, mijn nieuw gevonden zelf achterlaten.
En opnieuw ben ik kwijt.
Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s