Trots

Vanaf mijn plekje in de haven kijk ik naar de vliegtuigen. De één na de ander, afgeladen met enthousiaste vakantiegangers. Mij zien ze niet. Gelukkig. Ik vraag me af of jij er tussen zit, gespannen wachtend op niet bestaande blijdschap. Ik ga niet toegeven dat ik je mis. Ik blijf rustig zitten, balend van mezelf, luisterend naar The Killers.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s