Leeuwarden

Ik was gevonden. Niet door vreemdelingen die me met zware handen naar huis droegen, maar door mezelf. In een stad waarvan ik nooit gedacht had te kunnen houden. De straatstenen, waarover ik diep in de nacht naar huis slenterde, de roodgloeiende toren, die me iedere nacht in mijn ogen scheen, en de zon, die me…

Arnhem

Straks loop ik door de straten van mijn nieuwe stad die eigenlijk mijn oude is. Met een lege rugzak die klaar is om gevuld te worden met nieuwe avonturen. Een winterwind om mijn sproetenwangen, mijn haren in een warrige knot bovenop mijn hoofd en een knalgele sjaal die over mijn groene jas is geknoopt. Handen…

Amsterdam-Zuid

Ik miste je wel eens. Je warmte, je lach en je kijk op de wereld. Nu ik hier zo zat, in mijn eentje, vroeg ik me af waarom je gegaan was. We hadden het toch goed samen? We waren trotse eigenaars van een klein appartement in Amsterdam-Zuid, hadden een rode kater die waarschijnlijk iets te dik…

Portugees Tij

Mijn tenen zijn in strijd met het tij. Ik voel hoe de golven zachtjes knabbelen en zich dan terug trekken in zee. Woest grommende schuimkoppen en de bekende geur van zout water. Delen kan ik het niet, wil ik ook niet. Laat deze dag de mijne zijn, verklap hem niet aan morgen.

Trots

Vanaf mijn plekje in de haven kijk ik naar de vliegtuigen. De één na de ander, afgeladen met enthousiaste vakantiegangers. Mij zien ze niet. Gelukkig. Ik vraag me af of jij er tussen zit, gespannen wachtend op niet bestaande blijdschap. Ik ga niet toegeven dat ik je mis. Ik blijf rustig zitten, balend van mezelf,…

Ondertussen

Het is eb. De mensen in Lissabon maken hun laatste wandeling. Bij het caféetje rechts van me speelt een oude man op een gitaar, zijn lijflied bijna uitspuwend. Langzaam flikkeren er meer lichtjes aan de horizon. Een enkele zeilboot zet koers naar wal, lampen dovend.   De wind neemt toe.   Alles voelt even op…

Parijs

De twijfelende tokkelpianist gaf me de illusie even in Parijs te lopen. Langzaam slenterend langs de Seine, telkens voor me uit kijkend naar nieuwe schoonheden. Alles leek even in een ouderwets zonlicht te staan, de Sacre-Coeur in mijn rug, het uitzicht aan mijn voeten, en mijn hart diep begraven in de stad.

Zuid-Frankrijk

In Zuid-Frankrijk blijkt de tijd te hebben stil gestaan. Wanneer je daar met je neus op wordt gedrukt, besef je je pas hoe fijn het eigenlijk is om gewoon in een huis te wonen waarvan je zeker weet dat het dak er voorlopig nog op ligt. De velden vol lavendel en de schitterende bergen zijn…